چهارم : آنكه بنابر اين لازم مىآيد كه خليفه أول وثالث بلكه ثاني هم كه جاها نسبت احكام شرعيه را به خدا ورسول [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] كرده‌اند ، خواهان عدم عمل مردم بر آن بودند ، واين نكته لطيف كه شاه صاحب به دقت نظر وغموض فكر از كلام ‹ 1505 › بلاغت نظام خلافت مآب بر خلاف فهم سائر علماى اعلام بر آورده‌اند ، بلكه به تقليد كابلى ايثار آن كرده [ خلفا وديگر علماى اعلام ] از دست دادند ، وسبب تساهل وتغافل وعدم اعتناى مردم به احكام شرعيه گرديدند كه اين احكام را به خود نسبت ننمودند . پنجم : آنكه مغفّلين أئمة سنيه اهتمام بليغ دارند در اثبات اين معنا كه تحريم متعه ، حكم جناب رسالت مآب [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] بلكه ارشاد رب الأرباب است ، پس حسب مقتضاى نكته لطيفه شاه صاحب اين حضرات مخالفت خلافت مآب مىنمايند ، وسعى جميل أو را - در تأكيد وتشييد اين حكم جديد به محض نسبتش به نفس نفيس آن متعنّت شديد - به باد مىدهند ، وابطال وتخريب وتضييع آن آغاز مىنهند ! ششم : آنكه فخر رازي در “ تفسير كبير “ تفسير قول عمر به اين نهج نموده : ( وأنا أنهى عنهما ) : لما ثبت عندي أنه صلى الله عليه [ وآله ] وسلم نسخها ! ( 1 )

--> 1 . تفسير رازي 10 / 54 .